کالپروتکتین پروتئینی است که در گلبول‌های سفید نوتروفیل وجود دارد. وقتی دیواره‌ی روده ملتهب باشد، نوتروفیل‌ها به آنجا می‌روند و کالپروتکتین در مدفوع افزایش پیدا می‌کند.
کاربرد اصلی
علائمی مثل درد شکم، نفخ و اسهال مزمن هم در سندرم روده‌ی تحریک‌پذیر (IBS) دیده می‌شود که التهابی نیست، و هم در بیماری التهابی روده (IBD) یعنی کرون و کولیت اولسراتیو. کالپروتکتین در IBS معمولاً طبیعی و در IBD فعال معمولاً بالاست.
- کمک به تصمیم‌گیری برای انجام یا انجام ندادن کولونوسکوپی
- پیگیری فعالیت بیماری و پاسخ به درمان در مبتلایان به کرون و کولیت
- پیش‌بینی عود بیماری
تفسیر کلی
- کمتر از حدود ۵۰ میکروگرم در گرم: التهاب قابل توجه بعید است.
- ۵۰ تا ۲۰۰: ناحیه‌ی مرزی؛ معمولاً تکرار آزمایش یا بررسی بیشتر توصیه می‌شود.
- بیشتر از ۲۰۰: به نفع التهاب فعال روده؛ بررسی بیشتر لازم است.
حدها به کیت آزمایشگاه بستگی دارند. عفونت‌های گوارشی، مصرف مسکن‌های ضدالتهاب (مثل ایبوپروفن) و داروهای ضد اسید و پولیپ یا سرطان روده هم می‌توانند کالپروتکتین را بالا ببرند.
آمادگی و نمونه
- یک نمونه‌ی کوچک مدفوع در ظرف مخصوص آزمایشگاه کافی است. راهنمای جمع‌آوری نمونه‌ی مدفوع را ببینید.
- از چند روز قبل، در صورت امکان و با نظر پزشک، مسکن‌های ضدالتهاب مصرف نکنید.
- نمونه را حداکثر ظرف چند ساعت به آزمایشگاه برسانید یا در یخچال نگه دارید.
این آزمایش در آزمایشگاه نامدار انجام می‌شود.
برای اطلاع از شرایط آمادگی، هزینه و زمان جوابدهی با پذیرش تماس بگیرید: ۰۲۱۸۸۶۳۸۷۶۵. نوبت آنلاین | نمونه‌گیری در منزل
این مطلب برای آگاهی عمومی است و جایگزین مشورت با پزشک نیست.