معرفی آزمایش ها

آلکالن فسفاتاز

علامت اختصاری:ALP

این آزمایش مقدار آنزیم آلکالین فسفاتاز یا آلکالن فسفاتاز را در خون اندازه گیری می نماید. این آنزیم در کبد و استخوان و تا حدی در روده ها و کلیه ساخته می شود. همچنین جفت خانمهای باردار نیز محلی برای ساخته شدن این آنزیم است.

کبد بیش از هر عضوی این آنزیم را تولید می کند. برخی شرایط باعث تولید مقدار بالای این آنزیم در خون می شوند. این شرایط شامل رشد سریع استخوان (مثلا در خلال رشد و افزایش قد)، بيماري هاي استخوانی (همانند استئومالاسی یا بیماری پاژه)، پر کاری پاراتیروئید، کمبود ویتامین دی یا اختلال سلولهای کبدی هستند. در صورت بالا بودن این آنزیم ممکن است نیاز به انجام آزمایشات دیگری باشد. ادامه مطلب

 

آنتی ژن اختصاصی پروستات

علامت اختصاری: PSA

تست آنتی ژن اختصاصی پروستات مقدار این آنتی ژن را در خون اندازه می گیرد. آنتی ژن اختصاصی پروستات در خون آقایان توسط غده پروستات آزاد می گردد. در آقایان در شرایط طبیعی مقادیر اندکی از آنتی ژن اختصاصی پروستات در خون وجود دارد. با افزایش حجم غده پروستات در اثر التهاب یا بد خیمی، مقدار آنتی ژن اختصاصی پروستات در خون افزایش می یابد. آسیب، معاینه پروستات از راه مقعد و فعالیت جنسی نیز به طور موقتی باعث افزایش آنتی ژن اختصاصی پروستات می شوند. ادامه مطلب

تست گالاکتومانان (Galactomannan)

گالاکتومانان ها پلی ساکارید هایی هستند که در دیواره قارچ آسپرژیلوس یافت می شوند و در حین رشد آن آزاد می شوند. با تشخیص گالاکتومانان در خون عفونت مهاجم آسپرژیلوس در انسان تشخیص داده می شود. این تست مخصوصا در افرادی که پیوند سلول بنیادی دریافت کرده اند کاربرد دارد.

علت انجام:

  • تشخیص عفونت مهاجم آسپرژیلوس در خون
  • ارزیابی پاسخ به درمان در بیماران مبتلا به آسپرژیلوس مهاجم ادامه مطلب

فضای سرگرمی کودکان در آزمایشگاه نامدار

در آزمایشگاه نامدار برای اینکه کودکان خاطره بد از خون گیری و دادن آزمایش نداشته باشند، فضای دلپذیری برای آنان فراهم کردیم و از نمونه گیر متبحر در خون گیری از کودکان و نوزادان استفاده می کنیم.

Lab children area

ویروس لنفوتروپیک T انسانی

علامت اختصاری HTLV

ویروس HTLV، اولین ویروس از خاندان رترو ویرس هاست که کشف شد. رتروویروس ها، ویروس هایی از خانواده RNA ویروس ها هستند که از آنزیم ترجمه کنند معکوس (reverse transcriptase) برای تولید DNA از RNAاستفاده می کنند. سپس DNA آنها در داخل ژنوم قرار می گیرد. در مورد ویروس HTLV، سلولهای لنفوسیت مورد هدف قرار می گیرند.

ویروس HTLV چهار نوع 1 تا 4 دارد، که انواع 1و 2 عامل بیماری می باشند و نوع 1 عامل ایجاد لوکمی، میلوپاتی، یووئیت، درماتیت عفونی یا بیماری های التهابی دیگر است، در حالیکه نوع 2 با اختلالات نورولوژیک خفیف تر و عفونت های ریوی مزمن همراه است.

ویروس های HTLV، پس از ورود به سلولها در حالت تقریبا نهفته باقی می مانند و تنها در صورت اهدای خون یا آزمایشات تشخیصی ممکن است کشف شوند. انتقال HTLV-1 و HTLV-2 از طریق شیر مادر، تماس جنسی، بافت پیوندی و یا تماس خونی است. انواع 3و 4 ویروس HTLV به نظر می رسد از طریق تماس مستقیم با حیوانات منتقل شوند اما اطلاعات در مورد آنها زیاد نیست.

لازم به ذکر است که عفونت با ویروس HTLV تنها با احتمال  بیماری های مختلف همراه است.

برای مثال ویروس HTLV-1 ، تنها در 2 تا 4 درصد از افراد آلوده ممکن است لوکمی سلول T بزرگسالان را ایجاد کند و یا در 1 تا 2 درصد افراد آلوده اختلالات عصبی، در درصدی از افراد، یووئیت یا درماتیت عفونی ایجاد کند.

ویروس HTLV-2، 4 نوع زیر گروه دارد و هیچ شواهدی وجود ندارد که ویروس HTLV-2 را با بیماری خاصی ارتباط دهد اما احتمالا این ویروس عامل برخی اختلالات عصبی یا ریوی می باشد.

اپیدمیولوژی بیماری HTLV

ویروس HTLV-1 در برخی مناطق دنیا شیوع بیشتری دارد که شامل موارد زیر است:

-ژاپن

-جامائیکا و ترینیداد

-کشورهای آفریقایی ساب ساهارین

-آمریکای جنوبی

-شمال شرق در ایران و مشهد

ویروس HTLV-2 در مناطق زیر بیشتر یافت می شود:

-آمریکای جنوبی و مرکزی

-آمریکای شمالی و اروپا به خصوص در معتادان تزریقی

تاثیر جنسیت و سن بر HTLV

در مناطق با شیوع بالای ویروس، خانواده ها به خصوص خانم ها بیشتر از نظر ویروس مثبت هستند و این مساله نشان می دهد که احتمال انتقال ویروس به خانم ها بیشتر است. اما در انتقال مادر به جنین، بیماری به پسران راحت تر منتقل می شود.

شیوع عفونت های HTLV با افزایش سن افزایش می یابد.

تشخیص

در موارد زیر آزمایش HTLV انجام می شود:

  1. افراد با فاکتور خطر

-معتادان تزریقی

-افراد ساکن در مناطق با شیوع بالا

-افراد با چند شریک جنسی

-افراد با سابقه انتقال خون

  1. بیماران مبتلا به لنفوم یا لوکمی سلول T بزرگسالان یا فلج و میوپاتی با علت ناشناخته

در افراد فوق آنتی بادی ضد ویروس HTLV نوع 1و 2 اندازه گیری می شود.

در صورت منفی بودن آزمایش و عدم وجود آنتی بادی، احتمال وجود بیماری رد می شود.

در صورت مثبت شدن جواب آزمایش، نیاز به آزمایش های تکمیلی است. در این موارد تست وسترن بلات، ایمونوفلورسانس و PCR انجام می گیرد.

در صورت جواب مشکوک، تکرار تست 2 هفته بعد توصیه می شود.

آزمایش های مرتبط

در صورت تشخیص HTLV، لازم است آزمایشهای تکمیلی زیر انجام گیرد:

-غربالگری برای ویروس نقص ایمنی انسان (HIV)

-شمارش کامل سلولهای خونی

-آزمایش های بیوشیمی شامل کلسیم، آزمایشهای کبدی و لاکتات دهیدروژناز

-آزمایش های هپاتیت، سیفلیس، سل

-آزمایش مدفوع

درمان

درمان قطعی برای عفونت با ویروس HTLV وجود ندارد و درمان بیماری های مرتبط در صورت بروز بسته به نوع بیماری صورت می گیرد.

اینترفرون آلفا، داروهای ضد ویروس، مهار کننده های NFkB و آنتی بادیهای ضد گیرنده اینترلوکین 2 در مورد بیماری لوکمی سلول T بالغین درمانهای جدیدی هستند که توصیه شده اند.

از پیوند سلولهای بنیادی نیز در عفونت HTLV استفاده شده اما نتایج متناقض بوده اند.

در بیماران مبتلا به ویروس لازم است پیگیری مرتب برای عفونت ها از جمله سایتومگالو ویروس هسیتوپلاسما، استافیلوکوک، استرپتوکوک و غیره صورت بگیرد.

فرد مبتلا بهتر است تحت نظر متخصص بیماری های عفونی، هماتولوژیست، نورولوژیست و چشم پزشک باشد.

پیش آگهی

عفونت ویروس HTLV در تمام عمر باقی می ماند و 95% افراد مبتلا در طول عمر بدون علامت می مانند. ویروس HTLV، 20 تا 40 سال نهفته می ماند و حتی در صورت بروز بیماری های مرتبط نیز پیش آگهی از چند ماه تا 30 سال متغیر است.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید